Drums Are For Parades :: ''Voor ons klopt het allemaal, maar vraag ons niet waarom.''

goddeau: Jullie liveoptredens zijn beestig. Hebben jullie een bepaald ritueel waarmee jullie je opladen?
Reygaert: "We gaan op zoek naar The Zone. Onze optredens zijn agressief maar voor het overige zijn we heel easy-going people. Neen, als ik Piet achter mij op zijn drums hoor slaan, dan komt het wel vanzelf."
Dierickx: "Wims gitaar horen tijdens de gitaarcheck, meer heb ik niet nodig."
Reygaert: "We hebben geen speciale rituelen maar weten al snel dat het snor zit als we op het podium stappen. Een half uur voor het optreden moet je ons wel met rust laten, we moeten ons kunnen focussen, gewoon de kop leegmaken. En op dat moment geen telefoons, geen ex-lieven … en lieven. Geen seks voor de wedstrijd."
Dierickx: (lacht) "Zeker niet!"

goddeau: Het moet jullie ego strelen wanneer Chris Goss over jullie in de wolken is. Hij bestempelde jullie als de nieuwe Kyuss.
Reygaert: "Dat zei hij toen we met Masters Of Reality hadden gespeeld en ik kan me best voorstellen dat de luide en unisone gitaren live hem aan Kyuss deden denken. Het blijft een belangrijke band voor ons, maar Master heeft nog weinig uitstaans met Kyuss. We hebben onlangs nog contact met hem gehad en hij was wel onder de indruk van ons album. We hebben de optie om hem als producer te nemen wel bekeken, maar door het beschikbare budget en een samenloop van omstandigheden is dat niet gelukt. Plus het feit dat Niels en Reinhard ook al onze EP geproducet hadden. Uiteindelijk zou direct met Chris Goss in zee gaan toch niet de juiste volgende stap geweest zijn."

goddeau: De mastering is van de hand van Howie Weinberg, de man achter de mastering van Nevermind.
Reygaert: "En Slayer. Ach, dat is gewoon mailen naar "www.masterdisk.com" en any Tom, Dick and Harry kan zijn nummer laten masteren door Weinberg. Hij is heel goed in zijn vak maar hij heeft zich uiteraard niet zelf aangeboden, dat was de keuze van Niek en Reinhard, die daar heel tevreden mee zijn en in wie we heel veel vertrouwen hebben."

goddeau: Bij het meeslepende oriëntaalse ritme op "The Beast" moest ik trouwens denken aan Pandamonium van Killing Joke, die toen met de Egyptische percussionist Hossam Ramzy samenwerkte.
Reygaert: Reinhard heeft de scores geschreven voor dat nummer en we wilden die niet op voorhand horen. We wilden die pas horen toen ze gespeeld werden door het kwartet waarmee we het nummer hebben opgenomen. Weer de five-minute rule en het klonk ongelooflijk. Of eerder in dit geval (lacht) de six-and-a-half-minute rule, want we stelden ons wel de vraag: "Kan dit wel?". We hadden ons echter voorgenomen om die vraag altijd met ja te beantwoorden. Ach, er zijn geen grenzen, het moet gewoon kloppen en het nummer was echt af met de vocals van Younes (Faltakh, van The Hickey Underworld, jc) erbij. Nogmaals, de wereld wordt kleiner en alles is een invloed. Die invloeden sijpelen binnen en wat dat betreft zijn we sponsen. We willen ons niet in een subcultuur of in een bepaald genre vastrijden".
Dierickx: "We zullen zeker voor verrassingen blijven zorgen, er moet evolutie zijn, dus ligt het niet in onze aard een tweede Master te maken. We blijven dezelfde band maar schuwen het experiment niet, integendeel, we zoeken het op. We gaan nu vooral met het huidige album spelen maar ongetwijfeld lopen we nieuwe mensen tegen het lijf, waaruit dan nieuwe samenwerkingsverbanden kunnen ontstaan. We willen muziek blijven maken, no matter what."