FILMFESTIVAL: Get Low

Aaron Schneider is een naam om in de gaten te houden. Met zijn debuutfilm Get Low levert hij een visitekaartje af om u tegen te zeggen.

De officiële selectie van het Filmfestival brengt een bijzonder staaltje Amerikaanse cinema voort. Aaron Schneider kreeg in 2004 met de Oscar voor beste kortfilm een aardige voet tussen de deur van Tinseltown. Zijn Two Soldiers was een ontroerend drama over een klein jongetje dat de soldaten wilt vergezellen in Pearl Harbor aan de vooravond van Wereldoorlog Twee. Vijf jaar later presenteert Schneider zijn eerste langspeelfilm, opnieuw een periodestuk. Get Low speelt zich af tijdens de depressie van de jaren dertig en grijpt terug naar een min of meer waargebeurd volksverhaal.

Na veertig jaar als kluizenaar te hebben geleefd, besluit Felix Bush om zijn ezel nog eens voor de kar te spannen en naar de stad terug te keren. Hij is op zoek naar iemand die een begrafenis voor hem wilt regelen. Frank Quinn, ondernemer in zowat alles, ruikt geld en biedt zijn volledige medewerking aan. Het opzet van Bush is echter geschift: hij wil een begrafenis organiseren terwijl hij nog leeft, omdat hij wil weten wat men over hem zou zeggen. En om genoeg volk naar het feest te lokken, zal heel zijn bezit — een gigantisch stuk land — onder de aanwezigen worden verloot. Een bizar idee, en uw vermoeden is juist: er zit meer verscholen achter de dikke baard van de man met het plan.

De grootste verdienste van de scenaristen van Get Low is dat zij in spaarzame dialogen een paar intrigerende personages weten te vatten. Er loopt in de film geen enkel plat karakter rond, iedereen lijkt zijn eigen verleden mee te slepen. Bij Bush ligt dat voor de hand, maar ook de personages op het tweede plan hebben hun geheimen, die mondjesmaat komen boven drijven, maar nooit helemaal aan de oppervlakte verschijnen. Het mysterie wordt in stand gehouden tot aan het eind en stuwt de plot sluimerend voort. Bush is de enige die uiteindelijk tot een oplossing komt, in een publieke biechtscène. Qua filmische opzet stelt die een beetje teleur, maar de oude man die na veertig jaar isolatie de drang voelt met zijn verleden naar buiten te komen, weet toch te ontroeren. Niet in het minst dankzij de acteerprestatie van Robert Duvall.

Met het veelbelovende script van Get Low en zijn Oscar op zak, wist Aaron Schneider een erg mooie cast voor zijn debuut te strikken. Duvall als getormenteerde ouderling, haast vanzelfsprekend speelt hij hem schitterend. Daarnaast kunnen we in de belangrijkste bijrollen genieten van een erg op dreef zijnde Sissy Spacek, en een immer vertederende Bill Murray. Twee mensen die erg mooi zijn om naar te kijken, elk hun eigen invulling geven aan acteren en allebei een onuitgesproken tragiek weten neer te zetten met een enkele blik.

Van opbouw is Get Low een behoorlijk klassiek drama, met een redelijk traag tempo waarin het mysterie zich langzaam voelbaar maakt. De soundtrack die eronder werd geplaatst, geeft de film echter nog dat kleine, extra duwtje. De Poolse componist Jan A.P. Kaczmarek, die ook al een Oscar won voor Finding Neverland, voorzag Get Low van een heerlijk volkse countrytoets, met het klassieke instrumentarium van de Down South. En ze werkt uitstekend. Dienend waar nodig, frivool uitpakkend waar mogelijk.

Het woord Oscar is al vaak gevallen: regisseur, componist, acteurs vielen al in de prijzen. Get Low is dan ook op voorhand al kandidaat om nog een paar beeldjes in de wacht te slepen. Wij delen er graag uit voor de muziek, de kostuums, het script en de beste mannelijke bijrol. Dan krijgt Bill Murray eindelijk eens de eer die hem toekomt. Nu maar hopen dat de Academy onze raad opvolgt.