Amatorski :: ''Soms neem ik me wel eens voor de muziek blij te maken, maar dat lukt me nooit''

Wie Amatorski na een jaar nostalgisch "Come Home" nog niet kent, heeft twaalf maanden op Mars gewoond. Maar ook wie EP Same Stars We Shared kocht, zal even verrast hebben gefronst bij de meer elektronische klanken op debuut TBC. Voor frontvrouw Inne Eysermans en bassist Hilke Ros is het nochtans niet meer dan normaal: "We waren toe aan iets nieuws."

Ze fluistert meer dan ze praat. Ze zucht meer dan ze zingt. En dan moet ze ook nog interviews geven; de kwelling! We kennen weinig frontvrouwen -- laat staan -mannen -- die meer samen vallen met hun muziek: Inne Eysermans is de ingetogenheid van Amatorski in persoon. De blik afgewend, in spaar- en moeizame zinnen, probeert ze op onze vragen een antwoord te geven; steevast toch helder geformuleerd, beslist zelfs. Verlegen of niet, ze heeft de touwtjes strak in handen. Maar ze lacht. Veel vaker dan je zou verwachten op basis van de stuurse promofoto's. En die koerswijziging? Daarover wil ze graag even de puntjes op de i zetten.

"Die evolutie naar een meer elektronisch geluid ging eigenlijk vanzelf. Het was een heel natuurlijke beweging, die al in het demostadium werd ingezet. Ik denk dat we sowieso allemaal niet zo heel erg graag hetzelfde wilden blijven doen. Vandaar dat het zo wat veranderde. We zijn gewoon vier mensen met elk onze eigen invloeden, waarvan soms dezelfde, en daaruit komen de dingen voort. Bij de opnames hebben we nummer per nummer gekeken wat ze nodig hadden. We hadden veel meer een idee van wat voor geluid we willen creëren dan voorheen "
"Het is ook niet zo dat wat je nu hoort, pas na Same Stars We Shared is gemaakt", valt Ros haar bij: "Er waren demo's die al langer meegingen, maar we hebben vorig jaar die vier nummers uitgebracht omdat die bij elkaar hoorden. TBC geeft een ruimer beeld van wat we de laatste jaren hebben gedaan. Uiteindelijk: ook op de Rock Rally speelden we ook al nummers als "Peaceful" en "Never Told"."

" Wij discussiëren eigenlijk niet. Zelfs praten doen we nauwelijks", lacht Ros als we vragen hoe ze onderling het nagestreefde geluid omschrijven; "alles ontstaat gewoon, zonder veel woorden." En hij richt zich tot Inne: "Jij hebt al vaak gezegd dat een bepaalde sfeer meer het uitgangspunt is dan een melodie of zo. Zeker in het begin was dat zo: toen werkten we op haar demo's en die hadden sowieso een bepaalde sfeer, waarop we met de band verder bouwden. Ik denk dat onze muzikale identiteit zo is ontstaan."

"Wat voor sfeer ik zoek? Moeilijk te zeggen", aarzelt de zangeres. "Soms neem ik me wel eens voor de muziek blij te maken, maar dat lukt me nooit. Dat komt vanzelf, vrees ik. Ik probeer ook te focussen op het verhaal, en zoek de sfeer die daarbij past. De sfeer maakt het verhaal en omgekeerd."

Niet stilstaan

Vorig jaar toerde Amatorski met een blazerssectie; een opdracht voor Eysermans opleiding. Heeft dat iets bijgedragen aan de nieuwe songs? De zangeres denkt van wel. "Ook dat project hebben we op poten gezet omdat we toe waren aan iets nieuws; er was ruimte voor, en het hield alles fris voor ons. Dat saxkwartet was misschien niet erg evident voor ons geluid. Hoorns, of andere ronde klanken waren misschien meer voor de hand liggend."
Ros: "Door met hen op te treden, hebben de arrangementen van de nummers op TBC zich wel gevormd. Van daar uit zijn we dan wel op zoek gegaan naar een ruimere invulling en hebben we ook met bijvoorbeeld hoorns gewerkt. Hetzelfde geldt voor de strijkersarrangementen: we hebben eerst met Patricia Vanneste (ook bekend van Balthazar) gespeeld, en dat heeft de basis gevormd van wat er dan met strijkers is gebeurd op de plaat."

Eysermans proest het uit van verrassing als we vragen of Vanneste daarmee officieel Amatorskilid is geworden. "Het is nog niet zo duidelijk hoe dat zal evolueren. Ze heeft momenteel in elk geval haar inbreng, maar we weten nog niet goed wat we gaan doen de komende maanden en wat haar rol daarin zal zijn. Je moet het zo zien: we spelen altijd eerst live, en nemen dan de plaat op. TBC is de neerslag van onze optredens vorig jaar. Als we deze zomer spelen zal dat eerder een mengeling van deze plaat en de volgende zijn. Die behoefte ontstond heel natuurlijk. We hadden nood aan een frisse kijk. We spelen deze set nu al zo lang dat er wel eens iets mag gaan bewegen. 't Wordt nog meer elektronisch dan voorheen. Maar veel kan ik nog niet zeggen, want het is maar door die nummers vaak te spelen en te repeteren dat we een richting zullen vinden."