Under Byen :: ''We zijn een romantische band''

"Ik ben het die de bomen samenhoudt" is de letterlijke vertaling van de titel van hun tweede plaat, en wij stelden het "new age"-alarm alvast op scherp. Gelukkig heeft Deense Under Byen niets met boomknuffelen maar alles met intense soundscapes te maken. Live wint het nog aan kracht tegenover de plaat en zijn ze een pure sensatie. Pianist Thorbjørn Krogshede zette met ons nog even de puntjes op de i.

Goddeau: Jullie laatste plaat is in Denemarken al twee jaar uit. Zijn jullie die songs nog niet moegespeeld?
Kroghshede: "Dat gebeurt. Soms is het vermoeiend, maar on stage vergeet je dat: je gaat meer en meer improviseren zodat de nummers elke keer opnieuw fris klinken. Het is zeker niet zo dat we nu telkens een definitieve versie van een song spelen, er zijn genoeg momenten waarop er plaats is voor improvisatie. En die momenten worden alsmaar langer. Dat heeft misschien te maken met het jazzelement in onze muziek, maar dat is toch maar een klein deel van onze muziek hoor: er zitten heel veel invloeden in onze muziek. Van klassieke, maar zéker ook van rock. We worden zelfs meer en meer een rockband." (lacht)

Goddeau: Jullie werken dan ook met twee drummers. Dat zou moeten knallen, maar op plaat hoor ik ze toch niet echt.
Krogshede: "Ah? Nu ja: het is één drumstel en een percussie-installatie, maar ook dat is bijna een volledig drumstel. Op plaat heeft het natuurlijk niet dezelfde power als live: tenzij je met programming gaat werken — wat wij niet willen — kun je in een studio zo’n geluid niet verkrijgen. Live klinkt altijd veel dynamischer."

Goddeau: Under Byen is ondertussen de zoveelste band die uit Denemarken komt en internationaal enig succes krijgt. Waar ligt dat aan? De steun van de radio, zoals Saybia me ooit vertelde?
Krogshede: "Ik weet het niet. (lacht) Aan het beleid zal het niet liggen, want als het zo zou zijn dat de radio meer Deense muziek zou moeten draaien, dan zouden ze ons wel vaker mogen draaien gezien we in het Deens zingen. En je kunt natuurlijk ook discussiëren over hoe Deens een groep als Saybia is: ze zingen in het Engels, en spelen net dezelfde muziek als buitenlandse groepen."

Goddeau: Ligt het dan aan David Fricke van Rolling Stone? Eerder spotte hij al The Raveonettes, ook Under Byen dichtte hij een glorieuze toekomst toe.
Krogshede: "Oh maar dat was een compleet toeval! We speelden op een festival in Årrhus — waar wij vandaan komen — in de foyer van het Musik Haus. Hij passeerde en — zoals hij schreef: ’hij moést gewoon halt houden om te blijven luisteren’. Het was puur geluk, en toen schreef hij over ons als één van de grote beloftes."
"Ook onze samenwerking met Howe Gelb van Giant Sand was zo’n toeval. Zijn vrouw is van Årrhus, dus hij verblijft daar regelmatig. Ik denk dat wij om de een of andere reden muzikaal dicht aanleunen bij hem. Ik weet eigenlijk niet hoe het contact er gekomen is, maar we hebben hem op een plaat en live begeleid en dat was erg aangenaam."