 Goddeau: Vanwaar eigenlijk die beslissing om in het Deens te zingen? Het is niet bepaald een internationale taal. Krogshede: "Omdat Henriette (Sennenvaldt, de zangeres, mvs) vlotter in het Deens schrijft en zingt. Het komt eerlijker over, en haar teksten zijn voor haar ook heel fysiek: ze moèt gewoon in haar moedertaal zingen om het goed te kunnen voelen." Goddeau: Het maakt het natuurlijk gemakkelijk: wij weten niet wat ze zingt, voor mijn part zingt ze over intergalactische ruimteschepen. Maar als je dan leest dat "Der Er Mig Der Holde Trærne Sammen" "ik ben het die de bomen samenhoudt" betekent, dan denk ik toch al snel aan allerhande "new age"-gewauwel. Krogshede: "Dat begrijp ik, maar zo is het helemaal niet bedoeld. Wat ze ermee wil zeggen is niet letterlijk uit te drukken, het is heel poëtisch en eerder abstract bedoeld: het schept een heel vreemde sfeer. Het is zeker niet new agerig. We willen de wereld niet redden hoor. Misschien wel op andere manieren maar met dolfijngeluiden heeft het zeker niets te maken! (lacht uitbundig). Het is heel abstract, maar nu is Henriette een meer directe taal voor haar gedichten aan het ontwikkelen." Goddeau: Je spreekt over gedichten. Beschouw je haar teksten meer als poëzie dan als songteksten? Krogshede: "Meer en meer. Zo maken we ook de muziek: zij komt met een tekst af en ik en Katrine (Stockholm, mvs) proberen er muziek bij te maken. Voor mij komt de muziek echt voort uit de tekst: het zijn gedichten die een soort sfeer bepalen waarbij wij de muziek dan maken. Daarmee stappen we dan naar de rest van de groep en begint het improviseren op die melodieën. Een song ontstaat dan pas echt: we veranderen nog heel veel bij het zoeken naar arrangementen." Goddeau: Van in het begin besloten jullie geen traditionele bezetting te gebruiken. Wat was het idee daarachter? Krogshede: "Ik ben niet van bij het begin bij de band, maar er wordt heel wat over gepraat binnen de groep. De reden zou zijn dat de songs op piano zijn gecreëerd. Dat instrument speelde een grote rol in de muziek in het begin, en daar kwam dan het erg romantische idee bij om met exotische instrumenten te werken. Strijkers, harmonium, zaag,…: ze hielden van die klanken omdat het een heel romantisch geluid geeft. Zeker in het begin waren we absoluut geen rockmuzikanten." Goddeau: Is Under Byen dan een romantische band? Krogshede: "Zeker in het begin, maar ook nu nog is er een romantisch element in de muziek aanwezig. We evolueren echter en tegenwoordig maken we — zeker live — graag een hoop lawaai. Ik vind het belangrijk dat we nog altijd die dynamische mengeling van zachte en harde stukken hebben. Ik ben erg vereerd als mensen ons na een optreden vergelijken met Godspeed You! Black Emperor. Niet dat ik het in onze muziek hoor, en ik kende de groep niet toen ze me dat voor het eerst zeiden, maar nu ik hun muziek ken, ben ik wel gevleid." Goddeau: Een andere groep waar jullie veel gelijkenissen mee vertonen op plaat is múm. Delen jullie een bepaald gevoel? Krogshede: "Ik heb múm pas onlangs voor het eerst gehoord en ik vind ze echt wel goed, maar toch ook heel verschillend. Ok, in de zang en qua sfeer hoor ik gelijkenissen, maar hun muziek is gebaseerd op elektronica. Mensen denken inderdaad vaak dat er iets Scandinavisch is, die vraag steekt dikwijls de kop op, maar vraag me niet wat of waarom. Al voel ik wel verwantschap ergens. Misschien. Ik herken in elk geval wel een gevoel in hun muziek dat me niet onbekend is." "Je mist het duistere randje bij ons? Dan denk ik dat je ernaast luistert, ja. (lacht) Sommige mensen vinden ons héél erg duister en ook ik denk dat er meer donker dan licht in onze muziek zit. Maar als je dat niet hoort, that’s nice."
19 juli 2004 |
|