Mathieu Vandekerckhove (Syndrome) :: ''Niet het instrument, maar de persoon die het bespeelt''

goddeau: Wil je iets kwijt over hoe je je sound hebt gevonden voor Floating Veins (bvb. op welke effecten/werkwijze je regelmatig terugvalt)?
Vandekerckhove: “Ik ben autodidact en heb mijn eigen manier om muziek te maken. Natuurlijk heb ik op technisch vlak wel wat kunnen bijleren in de studio's tijdens de albumopnames met Amenra en Kingdom. Een vijftal jaar geleden heb ik me een opname- en softwareprogramma gekocht en zo ben ik van start gegaan. Ik wil mezelf ook geen grenzen opleggen.”
goddeau: Persoonlijk vind ik het verstandig dat je je album relatief kort heb gehouden -- in welke mate was dat bewust gedaan of een gevolg van wat je voorhanden had qua materiaal?
Vandekerckhove: “Het was geen bewuste keuze. Ik vond dat de plaat compleet was en dat er niets meer toegevoegd moest worden.”

goddeau: Hoe ben je eigenlijk in de muziek terechtgekomen?
Vandekerckhove: “Midden jaren negentig was de ‘H8000 hardcore/straight edge’ heel populair in België. Mijn oudere broer speelde toen in een hardcore band en nam me altijd mee naar de shows. Zo ben ik in de scene terechtgekomen. Als tiener was ik onder de indruk van de lokale hardcore bands, ik keek er naar op. Colin (Van Eeckhout, Amenra-zanger, gp) en Kristof (Mondy, oorspronkelijk bassist, gp) speelden toen in de band Spineless. Op een dag hadden ze een nieuwe gitarist nodig en dat ben ik geworden. Ik was toen zestien. Een paar jaar later voelden we dat we met die band een andere richting uit wilden, ook al waren niet alle bandleden het daarmee eens. Colin, Kristof en ik stopten met Spineless en hebben met Bjorn (Lebon, drummer, gp) Amenra opgericht. Dat was in 1999. Amenra was geboren.”

goddeau: Heb je ooit al geprobeerd om het solo aan te pakken op een meer conventionele manier, in een singer-songwriter stijl (al dan niet in folk/blues-traditie)?
Vandekerckhove: “Ik heb het nog niet echt geprobeerd, maar ik zal het zeker nog wel doen. Een solo akoestische plaat schrijven is een van mijn dromen. M’n zangtalent is wel niet al te best, dus waarschijnlijk zal het een plaat worden zonder mijn stem.”

goddeau: Aidan Baker, die onlangs ook een album uitbracht via ConSouling Sounds, bekende laatst dat hij eigenlijk maar twee gitaren heeft, en dat terwijl ik verwachtte dat hij als solo-artiest zou beschikken over een enorm arsenaal. Hoe zit dat bij jou? Ben je een materiaalfreak?
Vandekerckhove: “Zelf ben ik ook geen materiaalfreak. Ik speel al meer dan twaalf jaar met dezelfde gitaar (een Gibson Les Paul) en versterker (JCM 800). Die heb ik allebei tweedehands gekocht. Onlangs heb ik me wel een Fender gekocht, als reservegitaar. Nu heb ik dus twee elektrische gitaren, terwijl ik ook maar twee akoestische gitaren heb. Niet het instrument, maar de persoon die het bespeelt, maakt de muziek.

goddeau: Ik pols ook regelmatig eens bij muzikanten of ze muziek beluisteren waarvan weinig tot niets doorsijpelt in hun eigen muziek, en dat is meestal wel het geval. Heb jij zo ook iets met namen of stromingen die men niet van jou zou verwachten?
Vandekerckhove: “Waar mensen zich misschien niet zouden aan verwachten zijn bands als Massive Attack, Portishead en Fever Ray. Ook "Soldier", het nieuwe nummer van Amatorski, vind ik goed. Daarnaast luister ik ook veel naar Indian Jewelry, Moon Duo, The XX, Wooden Shjips, David Bowie, … te veel om op te noemen.

goddeau: Aidan Baker heeft een kolossale discografie. Hoe zie je jezelf evolueren? Is Syndrome iets waar je je ei in kwijt kan als de andere projecten even stil liggen, of is het gelijkwaardig?
Vandekerckhove: “Er gaan zeker nog nieuwe platen komen met Syndrome. De volgende plaat komt volgend jaar uit op ConSouling Sounds. Er komt ook een kleine tour in november, normaal gezien met Monotonos en Sequences. Het lijkt misschien zo dat alle andere projecten stil liggen, maar dat is eigenlijk niet zo. Momenteel is het zelfs redelijk druk: met Amenra zijn we volop bezig aan nieuwe nummers. We hebben net ook een record deal bij Neurot Records gekregen. Er komen vier shows aan met Neurosis. We doen ook exposities met de Churchofra, zijn bezig met een fotoboek, artwork, video, Kingdom/Caan nummers aan het maken. We stoppen niet. We blijven gaan, want het is ons leven.

Vandekerckhove werkt momenteel ook aan een theatervoorstelling onder de noemer “Syndrome Collective: The Second Project #2, a Hel’s Kitchen Production”. Die voorstelling, waarvoor Vandekerckhove samenwerkt met drummer Piet Dierickx (Drums Are For Parades) en Tine Guns (video/audio), wordt vertoond tijdens Theater Aan Zee (van 28/7 tot 6/8 in Oostende) en op het Next Festival (18/11-3/12 in Kortrijk).